Social Media: Pag-asa o Panganib sa Kabataan?

Posted on 8/1/26

Ang social media, para sa amin, ay parang pangalawang mundo na. Dito kami nakikipag-usap sa mga kaibigan, naghahanap ng bagong impormasyon, at nagbabahagi ng mga bagay na mahalaga sa amin. Mula paggising hanggang bago matulog, halos hawak na namin ang aming mga telepono, tablet, o laptop. Hindi lang ito basta libangan; para sa amin, ito ay koneksyon.

Pero nitong mga nakaraang linggo, marami kaming naririnig tungkol sa mga usapan sa telebisyon at radyo tungkol sa social media, lalo na para sa mga katulad ko. Tila nag-aalala ang matatanda sa mga posibleng masamang epekto nito. Naiintindihan namin na gusto lang nila ang aming kaligtasan at kapakanan, at seryoso ang kanilang mga dahilan. Nariyan ang mga balita tungkol sa pagkalulong, cyberbullying, at kahit ang malulungkot na insidente na nangyari sa ibang lugar na sinasabing may kinalaman sa nilalaman na nakikita online.

May mga nagsasabing ipagbawal na lang daw ang social media sa mga kabataan na wala pang 16 o 18 taong gulang. Mayroon ding nagsasabi na gawing mas mahigpit ang paggamit nito. Nakakatakot isipin na baka isang araw, paggising namin, hindi na kami makaka-log in sa mga account namin. Paano na lang ang mga kaibigan namin na malalayo, o ang mga group chat namin sa school?

Sa totoo lang, may mga panahong nakakaramdam din ako ng kaba kapag masyado akong nagtatagal online. Minsan, may nakikita kang post na nakakalungkot o may taong nang-aasar. Pero sa kabilang banda, napakarami ring magandang dulot ang social media. Dito kami nakikipag-ugnayan sa aming mga pinsan na nasa ibang bansa, o sa mga kaklase namin para sa mga proyekto sa school. Nakakatulong din ito para matuto ng mga bagong bagay, tulad ng pagluluto o pagpipinta, sa pamamagitan ng mga video na napapanood namin.

Ang social media rin ang daan namin para marinig ang aming mga boses. Dito kami nagpapahayag ng aming saloobin sa mga isyung mahalaga sa amin, o sumusuporta sa mga adbokasiya. Ito ang aming espasyo para maging malikhain, makahanap ng mga kapareho ng aming hilig, at bumuo ng mga koneksyon na hindi posible noon. Nakikita namin na ginagamit din ito ng mga organisasyon para makatulong sa mga nangangailangan.

Siyempre, hindi naman ibig sabihin na ayos lang ang lahat. May mga dapat talaga tayong maging maingat. Ang pagka-adik sa social media, ang pagkalantad sa hindi magandang nilalaman, at ang cyberbullying ay totoo. Pero marahil, sa halip na ipagbawal nang tuluyan, puwede tayong magtulungan para maging mas ligtas ang online world. Siguro, mas maraming pag-uusap sa bahay tungkol sa tamang paggamit ng internet, at mas maraming programa sa eskwelahan tungkol sa digital literacy.

Naniniwala ako na sa tulong ng mga magulang, mga guro, at kahit ng pamahalaan, mahahanap natin ang tamang balanse. Ang mahalaga ay hindi kami mawawalan ng pagkakataong matuto, lumago, at makipag-ugnayan sa mundo. Sana ay pakinggan nila ang aming mga boses at magkasama nating buuin ang isang digital na mundo na puno ng pag-asa at posibilidad, kung saan lahat ay ligtas at may kalayaan pa ring maging sino sila.