Kulang Na Gabay Sa Paaralan: Bakit?

Posted on 8/29/26

Pagpasok sa paaralan, parang isang malaking adventure araw-araw. May bagong matututunan, bagong kaibigan, at kung minsan, may mga panibagong hamon din. Minsan, masaya, minsan naman ay may kunti na bigat sa dibdib. Lahat tayo, sa iba't ibang paraan, ay may pinagdadaanan, at kung minsan ay kailangan lang natin ng kausap o gabay.

Doon pumapasok ang mga guidance counselor. Sila 'yung parang ate o kuya sa paaralan na laging handang makinig at umalalay. Hindi lang sila para sa mga may problema; nandiyan din sila para tulungan tayong pumili ng tamang kurso, magkaroon ng magandang relasyon sa mga kaibigan, o mas makilala pa ang sarili. Sila ang mga kasama natin sa pagtuklas ng ating mga pangarap.

Kaya naman, medyo nakakalungkot isipin na marami pa lang paaralan sa Pilipinas ang kulang na kulang sa guidance counselor. Nabalitaan ko na sa mahigit 45,000 na eskwelahan, nasa 1,000 lang ang mga registered guidance counselor na talagang nagtatrabaho sa DepEd. Napakalaki ng agwat! Parang isang malaking barko na kulang sa mga kapitan na magtuturo ng tamang direksyon.

Imagine kung sa bawat paaralan ay may sapat na guidance counselor. Siguro, mas marami sa mga estudyante ang makakahanap ng lakas ng loob na ibahagi ang kanilang mga nararamdaman o alalahanin, lalo na tungkol sa bullying o depresyon. Hindi lang sana 'yung mga problemang nakikita ang matutulungan, kundi pati na rin 'yung mga nasa loob ng isip at puso natin.

Minsan, ang mga simpleng tanong sa isip natin, o 'yung mga maliliit na alalahanin, ay lumalaki kapag walang mapagsabihan. Pero kung mayroong laging handang makinig at magbigay ng payo, tiyak na mas gagaan ang ating mga loob. Malaking tulong ito para mas maging kampante tayo sa ating mga sarili at mas maging handa sa mga hamon ng buhay.

Ang pagkakaroon ng maraming guidance counselor ay hindi lang para sa ating kasalukuyan, kundi para na rin sa kinabukasan ng ating mga kabataan. Kung mas marami ang makakakuha ng tamang gabay, mas magiging matatag at handa sila paglabas nila sa paaralan. Mas magiging maliwanag ang kanilang daan patungo sa kanilang mga pangarap.

Umaasa ako na darating ang panahon na ang bawat paaralan ay magkakaroon ng sapat na guidance counselor. Hindi lang ito tungkol sa pagdagdag ng bilang; ito ay tungkol sa pagbibigay ng mas mahusay na suporta at pag-aalaga sa bawat estudyante. Dahil ang bawat isa sa atin ay may karapatang magkaroon ng isang kausap, isang tagagabay, at isang kasama sa paglalakbay na ito na tinatawag nating pag-aaral at paglaki.